QuikPro, Jetski’s and Backwash

Normaal gesproken rijden we met zijn tweeën in oktober naar Zuid Frankrijk. De ultieme periode voor Sun & Surf. Maar ik kon op zijn vroegst 12 oktober pas afreizen. Frank werd een beetje onrustig met de start van de QuikPro op 7 oktober met mooie surf en mooi weer in het vooruitzicht. Dus boekte ik een enkele reis 020 – Bordeaux geboekt voor donderdagavond.

Hossegor

De T5 van Frank stond op zaterdagochtend 7 oktober bij mij voor de deur om board en spullen in te laden. Frank had een mooie eerste week en kwam mij op donderdagavond met een gebronst voorhoofd afhalen van Merignac Aeroport. Anderhalf uur later dronken we in Capbreton een Kronenbourg (misschien 2).

Owen Wright

De vrijdag begon zoals elke ochtend in Frankrijk met koffie en een bezoek aan de boulanger voor onze dagelijkse voorraad croissants, chocolatines en baquettes. Het was prachtig weer, offshore en de deining kwam mooi binnen. Deze dag werden er twee sessies gescoord op het drukke La Sud. Tussendoor werd er naar de QuikPro gekeken met een hele mooie rit van Owen Wright.
Inmiddels liepen we twee andere Urk-locals tegen het lijf en sloten de dag af met een consumptie op de drukke en zonovergoten terrassen van Plage Centrale.

Zaterdagochtend reden we naar Messanges om koffie te drinken met onze vrienden uit Urk om vervolgens een mooi surfje te pakken (je raadt het al het was offshore en zonnig). Bovendien waren er wat mooie channels waar je met droog haar (indien aanwezig) buiten kon komen.
Ander voordeel was dat het hier lekker rustig was in het water. Hossegor en Capbreton lijken in deze periode wel de Spaanse versie van Scheveningen. Tijdens de lunch werd duidelijk dat de QuikPro en RoxyPro vandaag de finales gaan varen. We scheurden terug naar Hossegor en konden nog een parkeerplekje vinden op slechts enkele kilometers lopen van het wedstrijdterrein La Graviere:(
De crowd op het strand was enorm en foto’s maken een uitdaging. Maar we zagen in ieder geval de halve finale van John John tegen Medina en de finale’s van zowel de dames als de heren. Ons was niet helemaal duidelijk waarom er zo’n haast werd gemaakt om de wedstrijden af te ronden. De voorspellingen voor de volgende dagen waren best wel goed …

Zondagochtend (mooi weer en zonnig, de temperatuur ging richting 30 graden) doen we zoals gebruikelijk onze surfcheck op Hossegor. De surf zou je stevig kunnen noemen als je uit Nederland komt. Aan mededelingen over de golfhoogte doe ik niet mee, aangezien wij surfers nogal de neiging hebben de golfhoogte ernstig naar boven af te ronden. Wij dachten in ieder geval aan de fijne channels van Messanges waar je met droog haar buiten kan komen. Een goed half uur later stonden we met onze vrienden uit Urk op het duin van Messanges naar de zee te staren. De channels waren verdwenen en alles wat we zagen waren jetski’s en een handvol surfers, waaronder enkele bekenden in de surfwereld. Uitpeddelen (zonder opgevoerd vervoermiddel) was niet echt een optie.
We reden terug naar Hossegor en kozen voor een beproefd concept: uitpeddelen op La Sud / Plage Centrale en peddelen naar La Nord. Daar kwamen mooie sets binnen, maar toch iets lastiger te pakken dan de gemiddelde Hollandse meuk. In dat soort situaties kijk ik vooral naar oude grijze mannen met guns om mijn taktiek op af te stemmen. Mijn eerste golf vond ik best indrukwekkend alleen jammer dat die aan twee kanten cloosde. Ik besloot langs de 10 tot 15 fotografen richting Plage Centrale te lopen om opnieuw uit te peddelen. Een indrukwekkende sessie met niet echt een hoge score qua aantal golven, maar wel van hoge kwaliteit.
De zondagavond was de laatste avond van het seizoen in LeSurfing op Estagnot, dat konden we natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan.

Maandag leek de rust teruggekeerd in Hossegor en omgeving. Het weekend was één grote verkeeropstopping geweest, maar nu waren de meeste Spanjaarden weer verdreven uit dit stukje Frankrijk. De maandag was zonnig, warm, weinig wind / offshore en de deining had weer iets normalere proporties. We konden weer uitpeddelen zonder dichtgeknepen billen. Dit keer was Estagnos / Seignosse aan de beurt. Lekkurrr.

Dinsdag was volgens de verspellingen de beste dag van onze trip. Well it was! Had ik al verteld dat het zonnig/warm en offshore was? De dag begon als alle andere dagen (koffie, croissant, chocolatines) en de check op Hossegor. Het was grijzig en La Nord maakte nog niet echt indruk op ons, dat werd later op de dag wel anders. In het zuiden was het blauw en zonnig. We struinden de kust af. Op Guetharry hebben we een hele tijd staan kijken en waren diep onder de indruk. We besloten dat het verstandig was niet uit te peddelen. Daar heb ik nu spijt van, maar het is vast een verstandig besluit geweest …
We reden door naar Hendaye (dit blijft onder ons!). Hendaye was druk, zowel op de kant als in het water. Op de outside kwamen mooie headhigh sets binnen. De beslissing was snel genomen, omkleden en uitpeddelen. Met het inkomen van het tij braken er minder golven op de outside. Een verplaatsing naar de shorebreak was noodzakelijk. Daar had je last van een serieuze backwash. Golven werden onvoorspelbaar en verdubbelde soms in hoogte. Op de outside had ik een paar mooie ritten gescoord en zelfs een aantal malen naar de neus gewandeld op mijn favoriete 10 voeter. De eerste golf in shorebreak werd haar echter fataal. De take off was mooi, de backwash gaf de golf wat meer hoogte, even leek ik in de barrel van mijn leven te gaan scoren, een seconde later kwam er een enorm pak slaag. Het einde van mijn favoriete 10 voeter 🙁
Gelukkig werd het toch nog gezellig omdat de legendarische TUB-brothers (op één na alle broeders dan) waren gearriveerd, met als hoogtepunt de laatste rit van Pa TUB.
Al met al een mooi en leerzaam dagje Cote Basque.

Woensdag dropte de temperatuur naar 20 graden en was het grijs en regende het af en toe. Had ik al verteld dat de weinige wind die er stond offshore was? Dit keer besloten we voor rust te kiezen. Ten zuiden van Capbreton vonden we een peak voor ons alleen. De prijs is een pittige wandeling door de duinen, maar het was het waard!

Donderdagochtend was het onshore, Nederlandse condities. Geen Fransman die zich in het water waagt … Il est l’heure de partir! Terug naar Nederlandse surf. Of zoals de 11 jarige jongen van onze hospita uit Capbreton zei, toen ik hem wat foto’s van bovengemiddelde Nederlanse surf liet zien: disgusting and rubbish! Dat dus.

Foto’s QuikPro en RoxyPro France 2017!

This entry was posted in Frankrijk, surf, surfari. Bookmark the permalink.

Comments are closed.